2. Jezdrina 8

Posle tih događaja, za carevanja Artakserksa, cara Persijskog, dođe Jezdra, sin Azarija, Zehrija, Helkija, Salima,

ΚΑΙ μεταγενέστερος τούτων βασιλεύοντος Ἀρταξέρξου τοῦ Περσῶν βασιλέως προσέβη Ἔσδρας Σαραίου, τοῦ Ἐζεχρίου, τοῦ Χελκίου τοῦ Σαλήμου,

Saduka, Ahitova, Amarije, Ozije, Memerofa, Zareja, Sauja, Voka, Avisaja, Finejesa, Eleazara, Aarona prvosveštenika.

τοῦ Σαδδούκου, τοῦ Ἀχιτώβ, τοῦ Ἀμαρίου, τοῦ Ὀζίου, τοῦ Βοκκά, τοῦ Ἀβισαΐ, τοῦ Φινεές, τοῦ Ἐλεάζαρ, τοῦ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέως τοῦ πρώτου.

Taj Jezdra dođe iz Vavilona kao književnik, osvedočen u zakonima Mojsija, datim od Gospoda Boga Izrailjeva,

οὗτος Ἔσδρας ἀνέβη ἐκ Βαβυλῶνος ὡς γραμματεὺς εὐφυὴς ὢν ἐν τῷ Μωυσέως νόμῳ τῷ ἐκδεδομένῳ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ,

i ukaza njemu car počasti, jer on zadobi kod njega milost u svim traženjima svojim.

καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς δόξαν, εὑρόντος χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἀξιώματα αὐτοῦ.

A dođoše sa njim u Jerusalim neki od sinova Izrailja, od sveštenika i levita, sveštenopevača i vratara i služitelja u hramu,

καὶ συνανέβησαν ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ τῶν ἱερέων καὶ Λευιτῶν καὶ ἱεροψαλτῶν καὶ θυρωρῶν καὶ ἱεροδούλων εἰς Ἱερουσαλὴμ

u sedmoj godini carevanja Artakserksa, u peti mesec te sedme godine carevanja; jer oni, izašavši iz Vavilona za novog meseca prvog meseca, dođoše u Jerusalim, po danom im od Gospoda uspešnosti u putu, za novog meseca petog meseca.

ἔτους ἑβδόμου βασιλεύοντος Ἀρταξέρξου ἐν τῷ πέμπτῳ μηνὶ (οὗτος ἐνιαυτὸς ἕβδομος τῷ βασιλεῖ). ἐξελθόντες γὰρ ἐκ Βαβυλῶνος τῇ νουμηνίᾳ τοῦ πρώτου μηνὸς παρεγένοντο εἰς Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτοῖς εὐοδίαν παρὰ τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ αὐτῷ·

Jezdra imaše veliku brigu, i ništa ne propuštaše od zakona Gospodnjeg i zapovesti, i šćaše da nauči sav Izrailj zapovestima i sudovima.

ὁ γὰρ Ἔσδρας πολλὴν ἐπιστήμην περιεῖχεν εἰς τὸ μηδὲν παραλιπεῖν τῶν ἐκ τοῦ νόμου Κυρίου καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν διδάξαι πάντα τὸν Ἰσραὴλ δικαιώματα καὶ κρίματα.

Donese i pismenu naredbu, datu od cara Artakserksa Jezdri svešteniku i čitaču zakona Gospodnjeg, o sledećem:

Προσπεσόντος δὲ τοῦ γραφέντος προστάγματος παρὰ Ἀρταξέρξου βασιλέως πρὸς Ἔσδραν τὸν ἱερέα καὶ ἀναγνώστην τοῦ νόμου Κυρίου, οὗ ἐστιν ἀντίγραφον τὸ ὑποκείμενον·

Car Artakserks Jezdri svešteniku i čitaču zakona gospodnjeg – pozdravi.

‘Βασιλεὺς Ἀρταξέρξης Ἔδρᾳ τῷ ἱερεῖ καὶ ἀναγνώστῃ τοῦ νόμου Κυρίου χαίρειν.

Rasudivši čovekoljubivo, ja naredih, da oni koji dobrovoljno žele iz naroda Judejskog i od sveštenika i levita, koji se nalaze u našem carstvu, pođu zajedno sa tobom u Jerusalim.

καὶ τὰ φιλάνθρωπα ἐγὼ κρίνας προσέταξα τοὺς βουλομένους ἐκ τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων αἱρετίζοντας καὶ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν, καὶ τῶνδε ἐν τῇ ἡμετέρᾳ βασιλείᾳ, συμπορεύεσθαί σοι εἰς Ἱερουσαλήμ.

I tako, ko želi, neka se spremi i ide, kako prosudih ja sa svim sebi bliskim savetnicima;

ὅσοι οὖν ἐνθυμοῦνται, συνεξορμάσθωσαν καθάπερ δέδοκται ἐμοί τε καὶ τοῖς ἑπτὰ φίλοις συμβουλευταῖς,

neka provere, da li se radi u Judeji i Jerusalimu saglasno sa zakonom Gospodnjim,

ὅπως ἐπισκέψωνται τὰ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν καὶ Ἱερουσαλὴμ ἀκολούθως ᾧ ἔχει ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου,

i odnesite u Jerusalim darove Gospodu Izrailja, koje obećah ja i moji najbliži, i svako zlato i srebro, koje nađete u zemlji Vavilonskoj za Gospoda u Jerusalimu, zajedo sa darovima od naroda za hram Gospoda Boga njihovog, koji se nalazi u Jerusalimu;

καὶ ἀπενεγκεῖν δῶρα τῷ Κυρίῳ τοῦ Ἰσραήλ, ἃ ηὐξάμην ἐγώ τε καὶ οἱ φίλοι, εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ πᾶν χρυσίον καὶ ἀργύριον, ὃ ἐὰν εὑρεθῇ ἐν τῇ χώρᾳ τῆς Βαβυλωνίας, τῷ Κυρίῳ εἰς Ἱερουσαλὴμ σὺν τῷ δεδωρημένῳ ὑπὸ τοῦ ἔθνους εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν τὸ ἐν Ἱερουσαλὴμ

zlato i srebro – za volove, ovnove i jaganjce i ostalo što ide sa njima,

συναχθῆναι, τό τε χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον εἰς ταύρους καὶ κριοὺς καὶ ἄρνας καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα,

kako bi prineli žrtvu Gospodu na žrtveniku Gospoda Boga njihovog u Jerusalimu.

ὥστε προσενεγκεῖν θυσίας τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν τὸ ἐν Ἱερουσαλήμ.

I sve, što zamisliš ti sa braćom tvojom uraditi sa tim zlatom i srebrom, uradi po volji Boga tvojega.

καὶ πάντα, ὅσα ἐὰν βούλῃ μετὰ τῶν ἀδελφῶν σου ποιῆσαι χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ, ἐπιτέλει κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ σου,

I svete sasude Gospodnje, date tebi za upotrebu u hramu Boga tvojega u Jerusalimu, postavi pred Gospodom, Bogom tvojim.

καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ Κυρίου τὰ διδόμενά σοι εἰς τὴν χρείαν τοῦ ἱεροῦ τοῦ Θεοῦ σου τοῦ ἐν Ἱερουσαλὴμ

I ostalo, što je potrebno tebi u hramu Boga tvojega, uzmi iz carske riznice.

καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα ἂν ὑποπίπτῃ σοι εἰς τὴν χρείαν τοῦ ἱεροῦ τοῦ Θεοῦ σου δώσεις ἐκ τοῦ βασιλικοῦ γαζοφυλακίου.

I evo ja, car Artakserks, naredih čuvarima riznice u Siriji i Feniciji, da i oni sve, što bude potrebno Jezdri, svešteniku i čitaču zakona Svevišnjeg Boga, podaju njemu, do sto talanata srebra,

κἀγὼ ἰδοὺ Ἀρταξέρξης βασιλεὺς προσέταξας τοῖς γαζοφύλαξι Συρίας καὶ Φοινίκης, ἵνα ὅσα ἐὰν ἀποστείλῃ Ἔσδρας ὁ ἱερεὺς καὶ ἀναγνώστης τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ἐπιμελῶς διδῶσιν ἕως ἀργυρίου ταλάντων ἑκατόν,

takođe i pšenice do sto kora i vina do sto mera.

ὁμοίως δὲ καὶ ἕως πυροῦ κόρων ἑκατὸν καὶ οἴνου μετρητῶν ἑκατὸν

I sve drugo po zakonu Božjem brižljivo da prinosite Svevišnjem Bogu, kako ne bi pao gnev na carstvo cara i sinova njegovih.

καὶ ἄλλα ἐκ πλήθους· πάντα κατὰ τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον ἐπιτελεσθήτω ἐπιμελῶς τῷ Θεῷ τῷ Ὑψίστῳ, ἕνεκεν τοῦ μὴ γενέσθαι ὀργὴν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ.

I još vam govorimo, da nad svim sveštenicima i levitima, i sveštenopevačima i vratarima, i služiteljima hrama i na piscima ovog hrama neće biti nikakvog poreza ili druge obaveze, i da niko nema pravo da određuje bilo šta za njih.

καὶ ὑμῖν δὲ λέγεται ὅπως πᾶσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις καὶ ἱεροψάλταις καὶ θυρωροῖς καὶ ἱεροδούλοις καὶ πραγματικοῖς τοῦ ἱεροῦ τούτου μηδὲ μία φορολογία μηδὲ ἄλλη ἐπιβουλὴ γίνηται, καὶ μηδένα ἔχειν ἐξουσίαν ἐπιβαλεῖν τι τούτοις.

A ti, Jezdra, po mudrosti Božjoj, postavi načelnike i sudije, kako bi oni sudili po svoj Siriji i Feniciji svoj, onima koji poznaju zakon Boga tvojega, a koji ne znaju ti poduči:

καὶ σύ, Ἔσδρα, κατὰ τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἀνάδειξον κριτὰς καὶ δικαστάς, ὅπως δικάζωσιν ἐν ὅλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ πάντας τοὺς ἐπισταμένους τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου· καὶ τοὺς μή ἐπισταμένους διδάξεις.

i sve te, koji budu prestupali zakon Boga tvojega, ili carski, naka budu primereno kažnjeni, smrću ili telesnim kaznama, novčano ili progonstvom.

καὶ πάντες, ὅσοι ἂν παραβαίνωσι τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὸν βασιλικόν, ἐπιμελῶς κολασθήσονται, ἐάν τε καὶ θανάτῳ· ἐάν τε καὶ τιμωρίᾳ ἢ ἀργυρικῇ ζημίᾳ ἢ ἀπαγωγῇ’.

Tada reče učeni Jezdra: Blagosloven da je jedini Gospod Bog otaca mojih, koji napravi srce cara da proslavlja dom Njegov u Jerusalimu

Καὶ εἶπεν Ἔσδρας ὁ γραμματεύς· εὐλογητὸς μόνος Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου ὁ δοὺς ταῦτα εἰς τὴν καρδίαν τοῦ βασιλέως, δοξάσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ τὸν ἐν Ἱερουσαλήμ,

i koji postavi mene ispred cara i sveštenika i svim bližnjim i velmožama njegovim.

καὶ ἐμὲ ἐτίμησεν ἐναντίον τοῦ βασιλέως καὶ τῶν συμβουλευόντων καὶ πάντων τῶν φίλων καὶ μεγιστάνων αὐτοῦ.

I ja se ohrabrih od pomoći Gospoda Boga mojega i sakupih ljude Izrailjske, kako bi pošli samnom.

καὶ ἐγὼ εὐθαρσὴς ἐγενόμην κατὰ τὴν ἀντίληψιν Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου καὶ συνήγαγον ἄνδρας ἐκ τοῦ Ἰσραὴλ ὥστε συναναβῆναί μοι.

I evo načelnika po plemenima njihovim i po starešinstvu, koji pođoše samnom iz Vavilona za carevanja cara Artakserksa:

Καὶ οὗτοι οἱ προηγούμενοι κατὰ τὰς πατριὰς αὐτῶν καὶ τὰς μεριδαρχίας οἱ ἀναβάντες μετ᾿ ἐμοῦ ἐκ Βαβυλῶνος ἐν τῇ βασιλείᾳ Ἀρταξέρξου τοῦ βασιλέως·

Od sinova Finesa – Girson; od sinova Jefamara – Gamalilo; od sinova Davida – Latus, sin Sehenija;

ἐκ τῶν υἱῶν Φινεές, Γηρσών· ἐκ τῶν υἱῶν Ἰαθαμάρου, Γαμαλιήλ· ἐκ τῶν υἱῶν Δαυίδ, Λαττοὺς ὁ Σεχενίου·

od sinova Forosa – Zaharija, i sa njim zapisasmo sto pedeset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Φόρος, Ζαχαρίας καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἀπεγράφησαν ἄνδρες ἑκατὸν πεντήκοντα·

od sinova Fafmoava – Eliaonija, sin Zareja, i sa njim dvesta ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Φαὰθ Μωάβ, Ἐλιαωνίας Ζαραίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες διακόσιοι·

od sinova Zafoja – Sehenija, sin Jezila, i na njim trista ljudi; od sinova Adina – Ovif, sin Jonafa, i sa njim dvesta pedeset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Ζαθόης, Σεχενίας Ἰεζήλου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες τριακόσιοι· ἐκ τῶν υἱῶν Ἀδίν, Ὠβὴθ Ἰωνάθου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες διακόσιοι πεντήκοντα·

od sinova Ilama –Jesija, sin Gofolija, i sa njim sedamdeset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Ἠλάμ, Ἰεσίας Γοθολίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑβδομήκοντα·

od sinova Safatije – Zaraija, sin Mihajla, i sa njim sedamsedet ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Σαφατίου, Ζαραΐας Μιχαήλου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑβδομήκοντα·

od sinova Joava Avadija, sin Jezila, i sa njim dvesta dvadeset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Ἰωάβ, Ἀβαδίας Ἰεζήλου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες διακόσιοι δεκαδύο·

od sinova Vanije Asalomova, sina Josafije, i sa njim sto šezdeset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Βανίας, Σαλιμὼθ Ἰωσαφίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑξήκοντα καὶ ἑκατόν·

od sinova Vavija – Zaharija, sin Vivaja, i sa njim dvadeset osam ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Βαβί, Ζαχαρίας Βηβαΐ καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες εἰκοσιοκτώ·

od sinova Astafa – Joan, sin Akatana, i sa njim sto deset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Ἀστάθ, Ἰωάννης Ἀκατὰν καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑκατὸν δέκα·

od sinova Adonikama – poslednji, i evo imena njihovih: Elifal, sin Jeuila, i Samej, i sa njime sedamdeset ljudi;

ἐκ τῶν υἱῶν Ἀδωνικάμ, οἱ ἔσχατοι καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Ἐλιφαλὰ τοῦ Γεουὴλ καὶ Σαμαίας καὶ μετ᾿ αὐτῶν ἄνδρες ἑβδομήκοντα·

od sinova Vagoja – Ufija, sin Istalkura, i sa njim sedamdeset ljudi.

ἐκ τῶν υἱῶν Βαγώ, Οὐθὶ ὁ τοῦ Ἰσταλκούρου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑβδομήκοντα.

I ja ih okupih kod reke, koaj se zove Feran, i mi provedosmo tamo tri dana, i ja ih posmatrah.

Καὶ συνήγαγον αὐτοὺς ἐπὶ τὸν λεγόμενον Θερὰν ποταμόν, καὶ παρενεβάλομεν ἡμέρας τρεῖς αὐτόθι, καὶ κατέμαθον αὐτούς.

I ne našavši tamo nikoga od sveštenika i levita,

καὶ ἐκ τῶν ἱερέων καὶ ἐκ τῶν λευιτῶν οὐχ εὑρὼν ἐκεῖ

ja poslah ka Eleazaru i Iduilu, i Masmanu, i Alnafanu, i Mameju, i Sameju, i Jorivonu, Natanu, Enatanu, Zahariji i Mosolamu, vođama i učenim,

ἀπέστειλα πρὸς Ἐλεάζαρον καὶ Ἰδουῆλον καὶ Μαιὰ καὶ Μασμὰν καὶ Ἀλναθὰν καὶ Σαμαίαν καὶ Ἰώριβον, Νάθαν, Ἐννατάν, Ζαχαρίαν καὶ Μοσόλλαμον τοὺς ἡγουμένους καὶ ἐπιστήμονας

i rekoh im, da pođu ka Dodeju, načelniku u mestu Kasifi,

καὶ εἶπα αὐτοῖς ἐλθεῖν πρὸς Λοδδαῖον τὸν ἡγούμενον τὸν ἐν τῷ τόπῳ τοῦ γαζοφυλακίου,

naredivši im da kažu Dodeju i braći njegovoj koji se nalaziše u tom mestu Kasifi, da nam pošalju sveštenike za dom Gospoda Boga našeg.

ἐντειλάμενος αὐτοῖς διαλεχθῆναι Λοδδαίῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ καὶ τοῖς ἐν τῷ τόπῳ γαζοφύλαξιν ἀποστεῖλαι ἡμῖν τοὺς ἱερατεύσοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

I oni dovedoše ka nama moćnom rukom Gospoda Boga našega ljude znane od sinova Mola, sina Levija, sina Izrailjeva, Aseviveja i sinove njegove i braću njegovu, kojih beše osamdeset ljudi;

καὶ ἤγαγον ἡμῖν κατὰ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἄνδρας ἐπιστήμονας τῶν υἱῶν Μοολὶ τοῦ Λευὶ τοῦ Ἰσραήλ, Ἀσεβηβίαν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφούς, ὄντας δέκα καὶ ὀκτώ,

i Aseviju i Anuja i Oseja brata od sinova Hanuneja, i sinove njihove dvadeset ljudi;

καὶ Ἀσεβίαν καὶ Ἄννουον καὶ Ὠσαίαν ἀδελφὸν ἐκ τῶν υἱῶν Χανουναίου καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, εἴκοσιν ἄνδρες·

i za služitelje hrama, koje dade David i načelnici da služe levitima, dvesta dvadeset služitelja, sa svim imenima na spisku.

καὶ ἐκ τῶν ἱεροδούλων, ὧν ἔδωκε Δαυίδ, καὶ οἱ ἡγούμενοι εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν Λευιτῶν, ἱεροδούλους διακοσίους καὶ εἴκοσι· πάντων ἐσημάνθη ἡ ὀνοματογραφία.

I objavih ja tamo post pred Gospodom Bogom našim,

καὶ εὐξάμην ἐκεῖ νηστείαν τοῖς νεανίσκοις ἔναντι Κυρίου ἡμῶν

kako bih izmolio od Boga da nam blagoslovi put naš i saputnike naše i decu našu i stoku,

ζητῆσαι παρ᾿ αὐτοῦ εὐοδίαν ἡμῖν τε καὶ τοῖς συνοῦσιν ἡμῖν τέκνοις ἡμῶν καὶ κτήνεσιν·

jer se ja stideh da tražim od cara pešaka i konjanika i vodiča da nas brane od protivnika naših;

ἐνετράπην γὰρ αἰτῆσαι τὸν βασιλέα πεζούς τε καὶ ἱππεῖς καὶ προπομπὴν ἕνεκεν ἀσφαλείας τῆς πρὸς τοὺς ἐναντιουμένους ἡμῖν·

jer rekosmo caru, da će sila Gospoda našeg biti sa imajućim Njegovim u svakom dobrom poduhvatu.

εἴπαμεν γὰρ τῷ βασιλεῖ, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἔσται μετά τῶν ἐπιζητούντων αὐτὸν εἰς πᾶσαν ἐπανόρθωσιν.

I tako, mi se ponovo pomolismo Gospodu Bogu našemu za sve to i dobismo od Njega veliku milost.

καὶ πάλιν ἐδεήθημεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν πάντα ταῦτα καὶ ἐτύχομεν εὐϊλάτου.

I odvojih ja od vođa porodica i sveštenika dvanaest ljudi, Esereviju i Samiju, i sa njima od braće njihove deset ljudi.

καὶ ἐχώρισα τῶν φυλάρχων τῶν ἱερέων ἄνδρας δεκαδύο, καὶ Ἐσερεβίαν καὶ Σαμίαν καὶ μετ᾿ αὐτῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἄνδρας δώδεκα,

I dadosmo njima srebro i zlato i sveštene sasude doma Gospoda našeg, koje dade kao dar car i savetnici njegovi, i velmože i svi Izrailjci.

καὶ ἔστησα αὐτοῖς τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἃ ἐδωρήσατο ὁ βασιλεύς, καὶ οἱ σύμβουλοι αὐτοῦ καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς Ἰσραήλ.

I davši, predadosmo im srebra šesto pedeset talanata i sasuda srebrnih sto talanata, i zlata sto talanata, sasuda zlatnih dvadeset i sasuda mjednih od odlične mjedi, blistajućih kao zlato, dvanaest.

καὶ στήσας παρέδωκα αὐτοῖς ἀργυρίου τάλαντα ἑξακόσια πεντήκοντα καὶ σκεύη ἀργυρᾶ ταλάντων ἑκατὸν καὶ χρυσίου τάλαντα ἑκατὸν καὶ χρυσώματα εἴκοσι καὶ σκεύη χάλκεα ἀπὸ χρηστοῦ χαλκοῦ στίλβοντα χρυσοειδῆ σκεύη δώδεκα.

I rekosmo im: I vi ste sveti Gospodu, i sasudi su svi sveti, isto tako i zlato i srebro, dato po obećanju Gospodu, Bogu otaca naših.

καὶ εἶπα αὐτοῖς· καὶ ὑμεῖς ἅγιοί ἐστε τῷ Κυρίῳ καὶ τὰ σκεύη τὰ ἅγια, καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον εὐχὴ τῷ Κυρίῳ, Κυρίῳ τῶν πατέρων ἡμῶν·

Pazite i nosite ih, dok ne predate starijim sveštenicima i levitima i rodonačelnicima Izrailjskim u Jerusalimu, u riznicu sasuda doma Boga našeg.

ἀγρυπνεῖτε καὶ φυλάσσετε ἕως τοῦ παραδοῦναι ὑμᾶς αὐτὰ τοῖς φυλάρχοις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν καὶ τοῖς ἡγουμένοις τῶν πατριῶν τοῦ Ἰσραὴλ ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐν τοῖς παστοφορίοις τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

I sveštenici i leviti, donesavši srebro i zlato i sasude za Jerusalim, unesoše ih u hram Gospoda.

καὶ οἱ παραλαβόντες οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ σκεύη τὰ ἐν Ἱερουσαλὴμ εἰσήνεγκαν εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου.

I, izašavši od reke Feran u dvanaesti dan prvog meseca, uđosmo u Jerusalim pod moćnom rukom Gospoda nad nama, i On izbavljaše nas od početka našeg puta od svakog neprijatelja, i mi dođosmo u Jerusalim.

Καὶ ἀναζεύξαντες ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Θερὰ τῇ δωδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς ἕως εἰσήλθομεν εἰς Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν τὴν ἐφ᾿ ἡμῖν· καὶ ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῆς εἰσόδου ἀπὸ παντὸς ἐχθροῦ, καὶ ἤλθομεν εἰς Ἱερουσαλήμ.

I tu, kada prođoše tri dana, četvrtog dana predasmo donešeno srebro i zlato u dom Gospoda našeg Marmofu, sinu Urije, svešteniku.

καὶ γενομένης αὐτόθι ἡμέρας τρίτης, τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ σταθὲν τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον παρεδόθη ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου ἡμῶν Μαρμωθὶ Οὐρίᾳ ἱερεῖ  62 καὶ μετ᾿ αὐτοῦ Ἐλεάζαρ ὁ τοῦ Φινεές, καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ Ἰωσαβδὸς Ἰησοῦ καὶ Μωὲθ Σαβάννου, οἱ Λευῖται  πρὸς ἀριθμὸν καὶ ὁλκὴν ἅπαντα, καὶ ἐγράφη πᾶσα ἡ ὁλκὴ αὐτῶν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ.

I beše sa njim Eleazar, sin Finesa; takođe behu sa njim Josavdos, sin Isusa, i Moef, sin Savana, leviti; i predasmo sve brojem i težinom; i sve bi tada zapisano.

Tada povratnici iz progonstva prinesoše žrtve Bogu Izrailja, dvanaest volova za sve Izrailjce, devedeset šest ovnova, sedamdeset dva jaganjca, dvanaest jarića za spasenje: sve to – za žrtvu Gospodu, -

οἱ δὲ παραγενόμενοι ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας προσήνεγκαν θυσίας τῷ Θεῷ τοῦ Ἰσραὴλ Κυρίῳ, ταύρους δώδεκα ὑπὲρ παντὸς Ἰσραήλ, κριοὺς ἐνενηκονταέξ, ἄρνας ἑβδομηκονταδύο, τράγους ὑπὲρ σωτηρίου δώδεκα· ἅπαντα θυσίαν τῷ Κυρίῳ.

i predadoše carske povelje carskim upraviteljima i načelnicima Kele-Sirije i Fenicije, i oni poštivaše narod i hram Gospoda.

καὶ ἀπέδωκαν τὰ προστάγματα τοῦ βασιλέως τοῖς βασιλικοῖς οἰκονόμοις καὶ τοῖς ἐπάρχοις Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης, καὶ ἐδόξασαν τὸ ἔθνος καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου.

I kada se to završi, dođoše kod mene načelnici i rekoše:

Καὶ τούτων τελεσθέντων προσήλθοσάν μοι οἱ ἡγούμενοι λέγοντες·

Ne odvoji se narod Izrailjski i načelnici i sveštenici i leviti od drugih naroda zemlje i od nečistoće njihove, od naroda Hananskih, Hetejskih, i Ferezejskih i Evusejskih, i Moavitskih i Egipatskih i Idumejskih;

οὐκ ἐχώρισαν τὸ ἔθνος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται τὰ ἀλλογενῆ ἔθνη τῆς γῆς καὶ τὰς ἀκαθαρσίας αὐτῶν, Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ Φερεζαίων καὶ Ἰεβουσαίων καὶ Μωαβιτῶν καὶ Αἰγυπτίων καὶ Ἰδουμαίων·

jer stupiše u supružništvo sa kćerima njihovim, kako oni, tako i sinovi njihovi, i pomešaše seme sveto sa drugim narodima zemlje, i vođe njihove i velmože napraviše ih učesnicima u tom bezakonju od samog početka.

συνῴκησαν γὰρ μετὰ τῶν θυγατέρων αὐτῶν καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, καὶ ἐπεμίγη τὸ σπέρμα τὸ ἅγιον εἰς τὰ ἀλλογενῆ ἔθνη τῆς γῆς, καὶ μετεῖχον οἱ προηγούμενοι καὶ οἱ μεγιστᾶνες τῆς ἀνομίας ταύτης ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ πράγματος.

Čim čuh o tome, razderah na sebi odeću i svešteno odelo, i čupah kosu na glavi i bradu, i sedoh zabrinut i ojađen.

καὶ ἅμα τῷ ἀκοῦσαί με ταῦτα διέρρηξα τὰ ἱμάτια καὶ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα καὶ κατέτιλα τοῦ τριχώματος τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ πώγωνος καὶ ἐκάθισα σύννους καὶ περίλυπος.

I dok sam ja tugovao zbog tog bezakonja, okupiše se oko mene svi, koji behu pokrenuti rečjom Gospoda Boga Izrailjeva, i ja sedeh rastužen do večernjih žrtvi.

καὶ ἐπισυνήχθησαν πρός με ὅσοι ποτὲ ἐπικινοῦντο ἐπὶ τῷ ρήματι Κυρίου Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ἐμοῦ πενθοῦντος ἐπὶ τῇ ἀνομίᾳ, καὶ ἐκαθήμην περίλυπτος ἕως τῆς δειλινῆς θυσίας.

Tada, ustavši sa mesta mojega, u razderanoj odeći i razderanom sveštenom odelu padoh na kolena i, pruživši ruke ka Gospodu, rekoh:

καὶ ἐξεγερθεὶς ἐκ τῆς νηστείας, διερρηγμένα ἔχων τὰ ἱμάτια καὶ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα, κάμψας τὰ γόνατα καὶ ἐκτείνας τὰς χεῖρας πρὸς τὸν Κύριον ἔλεγον·

Gospode! Stidim se i zbunjen sam pred licem Tvojim,

Κύριε, ᾔσχυμμαι καὶ ἐντέτραμμαι κατὰ πρόσωπόν σου·

jer gresi naši se podigoše iznad glava naših, i bezumlje naše uznese se do neba;

αἱ γὰρ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐπλεόνασαν ὑπὲρ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν, αἱ δὲ ἄγνοιαι ἡμῶν ὑπερήνεγκαν ἕως τοῦ οὐρανοῦ

još od vremena otaca naših do ovoga dana mi se nalazismo u velikom grehu;

ἔτι ἀπὸ τῶν χρόνων τῶν πατέρων ἡμῶν, καί ἐσμεν ἐν μεγάλῃ ἁμαρτίᾳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

i za grehe naše i otaca naših mi sa braćom našom i carevima našim i sveštenicima našim predani bijasmo carevima stranim pod mač, u progonstvo i na razgrabljenje sa sramom do ovoga dana.

καὶ διά τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τῶν πατέρων ἡμῶν παρεδόθημεν σὺν τοῖς ἀδελφοῖς ἡμῶν καὶ σὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ σὺν τοῖς ἱερεῦσιν ἡμῶν τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς εἰς ρομφαίαν καὶ αἰχμαλωσίαν καὶ προνομὴν μετὰ αἰσχύνης μέχρι τῆς σήμερον ἡμέρας.

Ali sada nam je ukazana milost velika od Tebe, Gospode Bože, jer Ti postavi naš koren i ime na mesto svetinje Tvoje,

καὶ νῦν κατὰ πόσον τι ἐγενήθη ἡμῖν ἔλεος παρὰ σοῦ, Κύριε, καταλειφθῆναι ἡμῖν ρίζαν καὶ ὄνομα ἐν τῷ τόπῳ ἁγιάσματός σου

i zapali nam svetiljku u domu Gospoda, Boga našeg, dade nam hranu u vreme porobljenja našega! I, dok se mi nalazismo u ropstvu, nismo bili ostavljeni od Gospoda, Boga našeg;

καὶ τοῦ ἀνακαλύψαι φωστῆρα ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν δοῦναι ἡμῖν τροφὴν ἐν τῷ καιρῷ τῆς δουλείας ἡμῶν; καὶ ἐν τῷ δουλεύειν ἡμᾶς οὐκ ἐγκατελείφθημεν ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἡμῶν,

nego nas On postavi u milost careva Persijskih, kako bi nam oni dali hranu

ἀλλὰ ἐποίησεν ἡμᾶς ἐν χάριτι ἐνώπιον τῶν βασιλέων Περσῶν δοῦναι ἡμῖν τροφὴν

i proslavili hram Gospoda našeg, i kako bi podignut bio opustošeni Sion, i nama dato bilo utrđenje u Judeji i Jerusalimu.

καὶ δοξάσαι τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ ἐγεῖραι τὴν ἔρημον Σιών, δοῦναι ἡμῖν στερέωμα ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Ἱερουσαλήμ.

I sada šta da kažemo mi, Gospode, imajući sve ovo? Mi prestupismo zapovsti Tvoje, koje Ti dade rukom rabova Tvojih, proroka, govoreći:

καὶ νῦν τί ἐροῦμεν, Κύριε, ἔχοντες ταῦτα; παρέβημεν γὰρ τὰ προστάγματά σου, ἃ ἔδωκας ἐν χειρὶ τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν λέγων,

Zemlja, u koju ulazite, kako biste je nasledili, oskrnavljena je gadošću drugih naroda zemlje, i oni je napuniše nečistoćama svojim.

ὅτι ἡ γῆ, εἰς ἣν εἰσέρχεσθε κληρονομῆσαι, ἔστι γῆ μεμολυσμένη μολυσμῷ τῶν ἀλλογενῶν τῆς γῆς, καὶ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῶν ἐνέπλησαν αὐτήν.

I zato ne dajte kćeri vaših za sinove njihove, i njihove kćeri ne uzimajte za sinove vaše,

καὶ νῦν τὰς θυγατέρας ὑμῶν μὴ συνοικήσητε τοῖς υἱοῖς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν μὴ λάβητε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν·

i ne tražite mira sa njima nikada, kako biste jačali i okusili blaga sve zemlje i ostavili je u nasleđe deci vašoj vavek.

καὶ οὐ ζητήσετε εἰρηνεῦσαι τὰ πρὸς αὐτοὺς τὸν ἅπαντα χρόνον, ἵνα ἰσχύσαντες φάγητε τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς, καὶ κατακληρονομήσητε τοῖς τέκνοις ὑμῶν ἕως αἰῶνος.

I sve, što nam se desilo, biva zbog zlih dela naših i zbog velikih greha naših. Ti, Gospode, olakša grehe naše

καὶ τὰ συμβαίνοντα πάντα ἡμῖν γίνεται διὰ τὰ ἔργα ἡμῶν τὰ πονηρὰ καὶ τὰς μεγάλας ἁμαρτίας ἡμῶν. σὺ γάρ, Κύριε, ἐκούφισας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ

i dade nam ovakav koren; ali se mi ponovo okrenusmo ka prestupljenju zakona Tvojega mešanjem sa nečistoćom naroda zemlje.

ἔδωκας ἡμῖν τοιαύτην ρίζαν· πάλιν ἀνεκάμψαμεν παραβῆναι τὸν νόμον σου εἰς τὸ ἐπιμιγῆναι τῇ ἀκαθαρσίᾳ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς.

Nisi li Ti gnevan na nas toliko, da nas pogubiš i ne ostaviš ni korena, ni semena, ni imena našeg?

οὐχὶ ὠργίσθης ἡμῖν ἀπολέσαι ἡμᾶς ἕως τοῦ μὴ καταλιπεῖν ρίζαν καὶ σπέρμα καὶ ὄνομα ἡμῶν;

Ti si istiniti, Gospode, Bože Izrailja! Jer mi ostadosmo sa korenom do ovoga dana.

Κύριε τοῦ Ἰσραήλ, ἀληθινὸς εἶ· κατελείφθημεν γὰρ ρίζα ἐν τῇ σήμερον.

Ali evo nas sada pred Tobom u bezakonju našem; i u njemu ne moramo stojati pred Tobom.

ἰδοὺ νῦν ἐσμεν ἐνώπιόν σου ἐν ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν· οὐ γάρ ἐστι στῆναι ἔτι ἔμπροσθέν σου ἐπὶ τούτοις.

I kada se Jezdra moliše i ispovedaše i plakaše, pavši na zemlju pred hramom, dođe ka njemu iz Jerusalima veoma mnogo naroda: muškaraca, žena i dece; i bi veliki plač u narodu.

Καὶ ὅτε προσευχόμενος Ἔσδρας ἀνθωμολογεῖτο κλαίων χαμαιπετὴς ἔμπροσθεν τοῦ ἱεροῦ, ἐπισυνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ ὄχλος πολὺς σφόδρα, ἄνδρες καὶ γυναῖκες καὶ νεανίαι· κλαυθμὸς γὰρ ἦν μέγας ἐν τῷ πλήθει.

I javi se, Jehonija, sin Joila, od sinova Izrailja, i reče: Jezdra! Mi sagrešismo pred Gospodom, mi uzesmo žene iz drugih plemena od naroda zemlje; i evo sada ovde sav Izrailj:

καὶ φωνήσας Ἰεχονίας Ἰεήλου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ εἶπεν· Ἔσδρα, ἡμεῖς ἡμάρτομεν εἰς τὸν Κύριον καὶ συνῳκίσαμεν γυναῖκας ἀλλογενεῖς ἐκ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς. καὶ νῦν ἐστιν ἐπάνω πᾶς Ἰσραήλ·

Da damo zakletvu pred Gospodom o tome, da ćemo odbaciti sve žene naše iz drugih pelemena sa decom njihovom, kako presudite ti i svi, koji se povinavaju zakonu Gospoda.

ἐν τούτῳ γινέσθω ἡμῖν ὁρκωμοσία πρὸς τὸν Κύριον, ἐκβαλεῖν πάσας τὰς γυναῖκας ἡμῶν τὰς ἐκ τῶν ἀλλογενῶν σὺν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, ὡς ἐκρίθη σοι, καὶ ὅσοι πειθαρχοῦσι τῷ νόμῳ Κυρίου.

Ustani, završi to! Jer je to tvoje delo, i mi ćemo sa tobom u sili da ga uradimo.

ἀναστὰς ἐπιτέλει· πρός σε γὰρ τὸ πρᾶγμα, καὶ ἡμεῖς μετὰ σοῦ ἰσχὺν ποιεῖν.

I ustavši, Jezdra zakle starije od sveštenika i levita svega Izrailja da postupe tako po svemu, i oni se zakleše.

καὶ ἀναστὰς Ἔσδρας ὥρκισε τοὺς φυλάρχους τῶν ἱερέων καὶ Λευιτῶν παντὸς τοῦ Ἰσραὴλ ποιῆσαι κατὰ ταῦτα· καὶ ὤμοσαν.