Stari zavet
A Vildad Sušanin odgovori i reče:
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·
Kad ćete svršiti razgovor? Orazumite se, pa ćemo onda govoriti.
μέχρι τίνος οὐ παύσῃ; ἐπίσχες, ἵνα καὶ αὐτοὶ λαλήσωμεν.
Zašto se misli da smo kao stoka? zašto smo gadni u vašim očima?
διατὶ δὲ ὥσπερ τετράποδα σεσιωπήκαμεν ἐναντίον σου;
Koji rastržeš dušu svoju u jarosti svojoj, hoće li se tebe radi ostaviti zemlja i stijena se premjestiti sa svojega mjesta?
κέχρηταί σοι ὀργή· τί γάρ; ἐὰν σὺ ἀποθάνῃς, ἀοίκητος ἡ ὑπ᾿ οὐρανόν; ἢ καταστραφήσεται ὄρη ἐκ θεμελίων;
Da, vidjelo bezbožnijeh ugasiće se, i iskra ognja njihova neće sijati.
καὶ φῶς ἀσεβῶν σβεσθήσεται, καὶ οὐκ ἀποβήσεται αὐτῶν ἡ φλόξ·
Vidjelo će pomrknuti u šatoru njegovu, i žižak će se njegov ugasiti u njemu.
τὸ φῶς αὐτοῦ σκότος ἐν διαίτῃ, ὁ δὲ λύχνος ἐπ᾿ αὐτῷ σβεσθήσεται.
Silni koraci njegovi stegnuće se, i oboriće ga njegova namjera.
θηρεύσαισαν ἐλάχιστοι τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, σφάλαι δὲ αὐτοῦ ἡ βουλή.
Jer će se uvaliti u zamku nogama svojim i naići će na mrežu;
ἐμβέβληται δὲ ὁ ποὺς αὐτοῦ ἐν παγίδι, ἐν δικτύῳ ἑλιχθείη.
Uhvatiće ga zamka za petu i svladaće ga lupež.
ἔλθοισαν δὲ ἐπ᾿ αὐτὸν παγίδες, κατισχύσει ἐπ᾿ αὐτὸν διψῶντας.
Sakriveno mu je pruglo na zemlji, i klopka na stazi.
κέκρυπται ἐν τῇ γῇ σχοινίον αὐτοῦ καὶ ἡ σύλληψις αὐτοῦ ἐπὶ τρίβων.
Otsvuda će ga strahote strašiti i tjeraće ga ustopce.
κύκλῳ ὀλέσαισαν αὐτὸν ὀδύναι, πολλοὶ δὲ περὶ πόδα αὐτοῦ ἔλθοισαν
Izgladnjeće sila njegova, i nevolja će biti gotova uza nj.
ἐν λιμῷ στενῷ. πτῶμα δὲ αὐτῷ ἡτοίμασται ἐξαίσιον.
Poješće žile kože njegove, poješće žile njegove prvenac smrti.
βρωθείησαν αὐτοῦ κλῶνες ποδῶν, κατέδεται δὲ αὐτοῦ τὰ ὡραῖα θάνατος.
Iščupaće se iz stana njegova uzdanica njegova, i to će ga odvesti k caru strašnom.
ἐκραγείη δὲ ἐκ διαίτης αὐτοῦ ἴασις, σχοίη δὲ αὐτὸν ἀνάγκη αἰτίᾳ βασιλικῇ.
Nastavaće se u šatoru njegovu, koji neće biti njegov, posuće se sumporom stan njegov.
κατασκηνώσει ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ ἐν νυκτὶ αὐτοῦ, κατασπαρήσονται τὰ εὐπρεπῆ αὐτοῦ θείῳ.
Žile će se njegove posušiti ozdo, i ozgo će se sasjeći grane njegove.
ὑποκάτωθεν αἱ ρίζαι αὐτοῦ ξηρανθήσονται, καὶ ἐπάνωθεν ἐπιπεσεῖται θερισμὸς αὐτοῦ.
Spomen će njegov poginuti na zemlji, niti će mu imena biti po ulicama.
τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ἀπόλοιτο ἐκ γῆς, καὶ ὑπάρξει ὄνομα αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐξωτέρω.
Odagnaće se iz svjetlosti u mrak, i izbaciće se iz svijeta.
ἀπώσειεν αὐτὸν ἐκ φωτὸς εἰς σκότος.
Ni sina ni unuka neće mu biti u narodu njegovu, niti kakoga ostatka u stanovima njegovijem.
οὐκ ἔσται ἐπίγνωστος ἐν λαῷ αὐτοῦ, οὐδὲ σεσωσμένος ἐν τῇ ὑπ᾿ οὐρανὸν ὁ οἶκος αὐτοῦ,
Čudiće se danu njegovu koji budu poslije njega, a koji su bili prije obuzeće ih strah.
ἀλλ᾿ ἐν τοῖς αὐτοῦ ζήσονται ἕτεροι. ἐπ᾿ αὐτῷ ἐστέναξαν ἔσχατοι, πρώτους δὲ ἔσχε θαῦμα.
Taki su stanovi bezakonikovi, i tako je mjesto onoga koji ne zna za Boga.
οὗτοί εἰσιν οἱ οἶκοι ἀδίκων, οὗτος δὲ ὁ τόπος τῶν μὴ εἰδότων τὸν Κύριον.