Stari zavet
Simon, Onijin sin, sveštenik veliki, on za života svoga popravi dom (Gospodnji) i u dane svoje utvrdi Hram;
ΣΙΜΩΝ Ὀνίου υἱὸς ἱερεὺς ὁ μέγας, ὃς ἐν ζωῇ αὐτοῦ ὑπέρραψεν οἶκον καὶ ἐν ἡμέραις αὐτοῦ ἐστερέωσε τὸν ναόν·
Njime bi utemeljen visoki dvostruki (zid), visoka kula ograde hramovne.
καὶ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐθεμελιώθη ὕψος διπλῆς, ἀνάλημμα ὑψηλὸν περιβόλου ἱεροῦ·
U dane njegove bi izgrađena vodohranilnica, jama razmjere (mjedenog) „mora” (za žrtvenik);
ἐν ἡμέραις αὐτοῦ ἠλαττώθη ἀποδοχεῖον ὑδάτων, λάκκος ὡσεὶ θαλάσσης τὸ περίμετρον·
On je čuvao narod svoj od pada i utvrdio grad pri opsadi.
ὁ φροντίζων τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀπὸ πτώσεως καὶ ἐνισχύσας πόλιν ἐν πολιορκήσει.
Kako se on proslavi zajednicom sa narodom pri izlasku iza zavjese doma (Gospodnjeg):
ὡς ἐδοξάσθη ἐν περιστροφῇ λαοῦ, ἐν ἐξόδῳ οἴκου καταπετάσματος·
Kao zvijezda jutarnja među oblacima, kao puni mjesec u danima,
ὡς ἀστὴρ ἑωθινὸς ἐν μέσῳ νεφελῶν, ὡς σελήνη πλήρης ἐν ἡμέραις,
Kao sunce obasjavajući hram Višnjega i kao duga svijetleća oblacima slave,
ὡς ἥλιος ἐκλάμπων ἐπὶ ναὸν Ὑψίστου καὶ ὡς τόξον φωτίζον ἐν νεφέλαις δόξης,
Kao cvijet ružin u proljećnje dane, kao krin na izvoru vode, kao izdanak livanov u dane žetve,
ὡς ἄνθος ρόδων ἐν ἡμέραις νέων, ὡς κρίνα ἐπ᾿ ἐξόδῳ ὕδατος, ὡς βλαστὸς λιβάνου ἐν ἡμέραις θέρους,
Kao oganj i livan na ognjištu, kao sasud zlatni iskovan, ukrašen raznolikim dragim kamenjem,
ὡς πῦρ καὶ λίβανος ἐπὶ πυρίου, ὡς σκεῦος χρυσίου ὁλοσφύρητον κεκοσμημένον παντὶ λίθῳ πολυτελεῖ,
Kao maslina na kojoj rude plodovi i kao kiparis koji se uzdiže oblacima.
ὡς ἐλαία ἀναθάλλουσα καρποὺς καὶ ὡς κυπάρισσος ὑψουμένη ἐν νεφέλαις.
Svojim odijevanjem haljine slave i oblačenjem svojim u savršenstvo pohvale, uzlaženjem žrtveniku Svetoga - on proslavi odeždu svetinje.
ἐν τῷ ἀναλαμβάνειν αὐτὸν στολὴν δόξης καὶ ἐνδιδύσκεσθαι αὐτὸν συντέλειαν καυχήματος, ἐν ἀναβάσει θυσιαστηρίου ἁγίου ἐδόξασε περιβολὴν ἁγιάσματος·
Primanjem pak djelova (žrtve) iz ruku sveštenika i sam stavši pored ognjišta žrtvenoga, a oko njega vijenac braće, kao vlastar kedarski na Livanu opkoliše ga poput grana finiksovih;
ἐν δὲ τῷ δέχεσθαι μέλη ἐκ χειρῶν ἱερέων, καὶ αὐτὸς ἑστὼς παρ᾿ ἐσχάρᾳ βωμοῦ κυκλόθεν αὐτοῦ στέφανος ἀδελφῶν, ὡς βλάστημα κέδρου ἐν τῷ Λιβάνῳ· καὶ ἐκύκλωσαν αὐτὸν ὡς στελέχη φοινίκων·
I svi sinovi Aronovi u slavi svojoj, i prinos Gospodnji u rukama njihovim, pred svim sabranjem Izrailjevim,
καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν ἐν δόξῃ αὐτῶν καὶ προσφορὰ Κυρίου ἐν χερσὶν αὐτῶν ἔναντι πάσης ἐκκλησίας Ἰσραήλ·
I punoća sveštenoslužitelja za oltarima na ukrašenje (žrtvo) prinosa Višnjega Svedržitelja,
καὶ συντέλειαν λειτουργῶν ἐπὶ βωμῶν κοσμῆσαι προσφορὰν Ὑψίστου παντοκράτορος·
On ispruži prema žrtvenoj čaši ruku svoju, i proli od krvi grožđa i izli u temelje žrtvenika miris miomira Višnjem Svecaru.
ἐξέτεινεν ἐπὶ σπονδείου χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἔσπεισεν ἐξ αἵματος σταφυλῆς, ἐξέχεεν εἰς θεμέλια θυσιαστηρίου ὀσμὴν εὐωδίας Ὑψίστῳ παμβασιλεῖ.
Tada kliknuše sinovi Aronovi, trubama kovanim zatrubiše, uslišan učiniše glas veliki na spomen pred Višnjim.
τότε ἀνέκραγον υἱοὶ Ἀαρών, ἐν σάλπιγξιν ἐλαταῖς ἤχησαν, ἀκουστὴν ἐποίησαν φωνὴν μεγάλην εἰς μνημόσυνον ἔναντι Ὑψίστου.
Onda sav narod zajedno pohita i padoše ničice na zemlju da se poklone Gospodu svome, Svedržitelju Bogu Višnjemu;
τότε πᾶς ὁ λαὸς κοινῇ κατέσπευσε καὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν προσκυνῆσαι τῷ Κυρίῳ αὐτῶν παντοκράτορι Θεῷ τῷ Ὑψίστῳ·
I hvališe Ga psalmopojci glasovima svojim, izobilnim glasom usladi se pojanje:
καὶ ᾔνεσαν οἱ ψαλμῳδοὶ ἐν φωναῖς αὐτῶν, ἐν πλείστῳ οἴκῳ ἐγλυκάνθη μέλος.
I pomoli se narod Gospodu Višnjemu molitvom pred Milostivim, sve dok se ne savrši ljepota Gospodnja, i tako službu svoju završiše.
καὶ ἐδεήθη ὁ λαὸς Κυρίου Ὑψίστου ἐν προσευχῇ κατέναντι ἐλεήμονος, ἕως συντελεσθῇ κόσμος Κυρίου, καὶ τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ ἐτελείωσαν.
Tada sišavši podiže ruke svoje na sve sabranje sinova Izrailjevih, da dade blagoslov Gospodnji s usana svojih i Imenom Njegovim da se pohvali;
τότε καταβὰς ἐπῇρε χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἐκκλησίαν υἱῶν Ἰσραὴλ δοῦναι εὐλογίαν Κυρίῳ ἐκ χειλέων αὐτοῦ καὶ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ καυχᾶσθαι.
I ponoviše sa poklonjenjem da prime blagoslov od Višnjega.
καὶ ἐδευτέρωσεν ἐν προσκυνήσει ἐπιδείξασθαι τὴν εὐλογίαν παρὰ Ὑψίστου.
Pa sada blagoslovite Boga svih koji jedini tvori velika (djela) svuda, koji uzvisuje dane naše od materice i tvori sa nama po milosti svojoj.
Καὶ νῦν εὐλογήσατε τῷ Θεῷ πάντων τῷ μεγαλοποιοῦντι πάντη, τὸν ὑψοῦντα ἡμέρας ἡμῶν ἐκ μήτρας καὶ ποιοῦντα μεθ᾿ ἡμῶν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Neka nam On dade veselje srca i neka bude mir u danima našim, u Izrailju po danima vijeka;
δῴῃ ἡμῖν εὐφροσύνην καρδίας καὶ γενέσθαι εἰρήνην ἐν ἡμέραις ἡμῶν ἐν Ἰσραὴλ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος·
Neka ostavi na nama milost Njegovu i u dane svoje neka nas izbavi.
ἐμπιστεύσαι μεθ᾿ ἡμῶν τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ λυτρωσάσθω ἡμᾶς.
Dva naroda omrznu duša moja i treći - koji nije narod:
Ἐν δυσὶν ἔθνεσι προσώχθισεν ἡ ψυχή μου, καὶ τὸ τρίτον οὐκ ἔστιν ἔθνος.
One koji sjede na Gori Samarijskoj i Filistejce i narod bezumni koji stanuje u Sikimima.
οἱ καθήμενοι ἐν ὄρει Σαμαρείας καὶ Φυλιστιεὶμ καὶ ὁ λαὸς μωρὸς ὁ κατοικῶν ἐν Σικίμοις.
Nauku razuma i znanja zapisa u knjizi ovoj Isus Sin Sirahov, Eleazar Jerusalimljanin, koji izli premudrost iz srca svoga.
Παιδείαν συνέσεως καὶ ἐπιστήμης ἐχάραξα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ, Ἰησοῦς υἱὸς Σειρὰχ Ἱεροσολυμίτης, ὃς ἀνώμβρησε σοφίαν ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ.
Blažen je onaj koji se po ovome vlada, i koji stavi ovo u srce svoje biće premudar.
μακάριος ὃς ἐν τούτοις ἀναστραφήσεται, καὶ θεὶς αὐτὰ ἐπὶ καρδίαν αὐτοῦ σοφισθήσεται·
Jer ako ovo tvori, sve će mu biti moguće zato što je svjetlost Gospodnja - put njegov.
ἐὰν γὰρ αὐτὰ ποιήσῃ, πρὸς πάντα ἰσχύσει, ὅτι φῶς Κυρίου τὸ ἴχνος αὐτοῦ.