Stari zavet
Eto, sve je to vidjelo oko moje, čulo uho moje, i razumjelo.
ΙΔΟΥ ταῦτα ἑώρακέ μου ὁ ὀφθαλμὸς καὶ ἀκήκοέ μου τὸ οὖς·
Što vi znate, znam i ja, nijesam gori od vas.
καὶ οἶδα ὅσα καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε, καὶ οὐκ ἀσυνετώτερός εἰμι ὑμῶν.
Ipak bih govorio sa svemogućim, i rad sam s Bogom pravdati se.
οὐ μὴν δὲ ἀλλ᾿ ἐγὼ πρὸς Κύριον λαλήσω, ἐλέγξω δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ἐὰν βούληται.
Jer vi izmišljate laži, svi ste zaludni ljekari.
ὑμεῖς δέ ἐστε ἰατροὶ ἄδικοι καὶ ἰαταὶ κακῶν πάντες.
O da biste sasvijem mučali! bili biste mudri.
εἴη δὲ ὑμῖν κωφεῦσαι, καὶ ἀποβήσεται ὑμῖν εἰς σοφίαν.
Čujte moj odgovor, i slušajte razloge usta mojih.
ἀκούσατε ἔλεγχον τοῦ στόματός μου, κρίσιν δὲ χειλέων μου προσέχετε.
Treba li da govorite za Boga nepravdu ili prijevaru da govorite za nj?
πότερον οὐκ ἔναντι Κυρίου λαλεῖτε, ἔναντι δὲ αὐτοῦ φθέγγεσθε δόλον;
Treba li da mu gledate ko je? treba li da se prepirete za Boga?
ἦ ὑποστελεῖσθε; ὑμεῖς δὲ αὐτοὶ κριταὶ γίνεσθε.
Hoće li biti dobro kad vas stane ispitivati? hoćete li ga prevariti kao što se vara čovjek?
καλόν γε, ἐὰν ἐξιχνιάσῃ ὑμᾶς· εἰ γὰρ τὰ πάντα ποιοῦντες προστεθήσεσθε αὐτῷ,
Zaista će vas karati, ako tajno uzgledate ko je.
οὐθὲν ἧττον ἐλέγξει ὑμᾶς· εἰ δὲ καὶ κρυφῇ πρόσωπα θαυμάσεσθε,
Veličanstvo njegovo neće li vas uplašiti? i strah njegov neće li vas popasti?
πότερον οὐχὶ δεινὰ αὐτοῦ στροβήσει ὑμᾶς, φόβος δὲ παρ᾿ αὐτοῦ ἐπιπεσεῖται ὑμῖν;
Spomeni su vaši kao pepeo, i vaše visine kao gomile blata.
ἀποβήσεται δὲ ὑμῶν τὸ γαυρίαμα ἴσα σποδῷ, τὸ δὲ σῶμα πήλινον.
Mučite i pustite me da ja govorim, pa neka me snađe šta mu drago.
κωφεύσατε, ἵνα λαλήσω καὶ ἀναπαύσωμαι θυμοῦ
Zašto bih kidao meso svoje svojim zubima i dušu svoju metao u svoje ruke?
ἀναλαβὼν τὰς σάρκας μου τοῖς ὀδοῦσι, ψυχὴν δέ μου θήσω ἐν χειρί.
Gle, da me i ubije, opet ću se uzdati u nj, ali ću braniti putove svoje pred njim.
ἐάν με χειρώσηται ὁ δυνάστης, ἐπεὶ καὶ ἦρκται, ἦ μὴν λαλήσω καὶ ἐλέγξω ἐναντίον αὐτοῦ·
I on će mi biti spasenje, jer licemjer neće izaći preda nj.
καὶ τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν, οὐ γὰρ ἐναντίον αὐτοῦ δόλος εἰσελεύσεται.
Slušajte dobro besjedu moju, i neka vam uđe u uši što ću iskazati.
ἀκούσατε ἀκούσατε τὰ ρήματά μου, ἀναγγελῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων.
Evo, spremio sam parbu svoju, znam da ću biti prav.
ἰδοὺ ἐγὼ ἐγγύς εἰμι τοῦ κρίματός μου, οἶδα ἐγὼ ὅτι δίκαιος ἀναφανοῦμαι·
Ko će se preti sa mnom? da sad umuknem, izdahnuo bih.
τίς γάρ ἐστιν ὁ κριθησόμενός μοι, ὅτι νῦν κωφεύσω καὶ ἐκλείψω;
Samo dvoje nemoj mi učiniti, pa se neću kriti od lica tvojega.
δυοῖν δέ μοι χρήσῃ· τότε ἀπὸ τοῦ προσώπου σου οὐ κρυβήσομαι.
Ukloni ruku svoju od mene, i strah tvoj da me ne straši.
τὴν χεῖρα ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀπέχου, καὶ ὁ φόβος σου μή με καταπλησσέτω.
Potom zovi me, i ja ću odgovarati; ili ja da govorim, a ti mi odgovaraj.
εἶτα καλέσεις, ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι· ἢ λαλήσεις, ἐγὼ δέ σοι δώσω ἀνταπόκρισιν.
Koliko je bezakonja i grijeha mojih? pokaži mi prijestup moj i grijeh moj.
πόσαι εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι μου καὶ ἀνομίαι μου; δίδαξόν με τίνες εἰσί.
Zašto sakrivaš lice svoje i držiš me za neprijatelja svojega?
διατί ἀπ᾿ ἐμοῦ κρύπτῃ, ἥγησαι δέ με ὑπεναντίον σοι;
Hoćeš li skršiti list koji nosi vjetar, ili ćeš goniti suhu slamku,
ἦ ὡς φύλλον κινούμενον ὑπὸ ἀνέμου εὐλαβηθήσῃ ἢ ὡς χόρτῳ φερομένῳ ὑπὸ πνεύματος ἀντίκεισαί μοι;
Kad mi pišeš grčine i daješ mi u našljedstvo grijehe mladosti moje,
ὅτι κατέγραψας κατ᾿ ἐμοῦ κακά, περιέθηκας δέ μοι νεότητος ἁμαρτίας,
I mećeš noge moje u klade, i paziš na sve staze moje i ideš za mnom ustopce?
ἔθου δέ μου τὸν πόδα ἐν κωλύματι, ἐφύλαξας δέ μου πάντα τὰ ἔργα, εἰς δὲ ρίζας τῶν ποδῶν μου ἀφίκου·
A on se raspada kao trulina, kao haljina koju jede moljac.
ὃ παλαιοῦται ἴσα ἀσκῷ ἢ ὥσπερ ἱμάτιον σητόβρωτον.