Jov 29

Stari zavet

1

Još nastavi Jov besjedu svoju i reče: Jov. 27,1, 4. Moj. 23,7, Jov. 13,12

ΕΤΙ δὲ προσθεὶς Ἰὼβ εἶπε τῷ προοιμίῳ·

0
2

O da bih bio kao pređašnjih mjeseca, kao onijeh dana kad me Bog čuvaše, Jov. 1,1–5, Jov. 1,10, Ps. 37,28

τίς ἄν με θείη κατὰ μῆνα ἔμπροσθεν ἡμερῶν, ὧν με ὁ Θεὸς ἐφύλαξεν;

0
3

Kad svijetljaše svijećom svojom nad glavom mojom, i pri vidjelu njegovu hođah po mraku, Ps. 18,28, Jov. 18,6, Jn. 8,12

ὡς ὅτε ηὔγει ὁ λύχνος αὐτοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς μου, ὅτε τῷ φωτὶ αὐτοῦ ἐπορευόμην ἐν σκότει·

0
4

Kako bijah za mladosti svoje, kad tajna Božija bijaše u šatoru mom, Ps. 25,14, Posl. 3,32, Jov. 1,10

ὅτε ἤμην ἐπιβρίθων ὁδούς, ὅτε ὁ Θεὸς ἐπισκοπὴν ἐποιεῖτο τοῦ οἴκου μου·

0
5

Kad još bijaše svemogući sa mnom, i djeca moja oko mene, Ps. 128,3, Ps. 127,3–5, 5. Moj. 33,27–29

ὅτε ἤμην ὑλώδης λίαν, κύκλῳ δέ μου οἱ παῖδες·

0
6

Kad se trag moj oblivaše maslom, i stijena mi točaše ulje potocima, Ps. 81,16, Jov. 20,17, 1. Moj. 49,11

ὅτε ἐχέοντο αἱ ὁδοί μου βουτύρῳ, τὰ δὲ ὄρη μου ἐχέοντο γάλακτι·

0
7

Kad izlažah na vrata kroz grad, i na ulici namještah sebi stolicu: 5. Moj. 16,18, Rut. 4,1–2, Zah. 8,16

ὅτε ἐξεπορευόμην ὄρθιος ἐν πόλει, ἐν δὲ πλατείαις ἐτίθετό μου ὁ δίφρος.

0
8

Mladići videći me uklanjahu se, a starci ustajahu i stajahu, 3. Moj. 19,32, Posl. 16,31, Rim. 13,7

ἰδόντες με νεανίσκοι ἐκρύβησαν, πρεσβῦται δὲ πάντες ἔστησαν·

0
9

Knezovi prestajahu govoriti i metahu ruku na usta svoja, Jov. 21,5, Posl. 10,19, Posl. 30,32

ἁδροὶ δὲ ἐπαύσαντο λαλοῦντες, δάκτυλον ἐπιθέντες ἐπὶ στόματι.

0
10

Upravitelji ustezahu glas svoj i jezik im prianjaše za grlo. Ps. 137,6, Jez. 3,26

οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐμακάρισάν με, καὶ γλῶσσα αὐτῶν τῷ λάρυγγι αὐτῶν ἐκολλήθη·

0
11

Jer koje me uho čujaše, nazivaše me blaženijem; i koje me oko viđaše, svjedočaše mi Lk. 4,22, Jov. 31,20, Posl. 29,2

ὅτι οὖς ἤκουσε καὶ ἐμακάρισέ με, ὀφθαλμὸς δὲ ἰδών με ἐξέκλινε·

0
12

Da izbavljam siromaha koji viče, i sirotu i koji nema nikoga da mu pomože; Ps. 72,12, Posl. 21,13, 2. Moj. 22,22–24

διέσωσα γὰρ πτωχὸν ἐκ χειρὸς δυνάστου καὶ ὀρφανῷ, ᾧ οὐκ ἦν βοηθός, ἐβοήθησα.

0
13

Blagoslov onoga koji propadaše dolažaše na me, i udovici srce raspijevah; Jov. 22,9, Jov. 31,19–20, Is. 27,13

εὐλογία ἀπολλυμένου ἐπ᾿ ἐμὲ ἔλθοι, στόμα δὲ χήρας με εὐλόγησε.

0
14

U pravdu se oblačih i ona mi bijaše odijelo, kao plašt i kao vijenac bijaše mi sud moj. Ps. 132,9, Is. 59,17, Is. 61,10

δικαιοσύνην δὲ ἐνδεδύκειν, ἠμφιασάμην δὲ κρίμα ἴσα διπλοΐδι.

0
15

Oko bijah slijepcu i noga hromu. 4. Moj. 10,31, Mt. 11,5, 1. Kor. 12,12–31

ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν, ποὺς δὲ χωλῶν.

0
16

Otac bijah ubogima, i razbirah za raspru za koju ne znah. Posl. 29,7, Jest. 2,7, Jov. 31,18

ἐγὼ ἤμην πατὴρ ἀδυνάτων, δίκην δὲ ἣν οὐκ ᾔδειν ἐξιχνίασα·

0
17

I razbijah kutnjake nepravedniku, i iz zuba mu istrzah grabež. Ps. 3,7, Posl. 30,14, 1. Sam. 17,35

συνέτριψα δὲ μύλας ἀδίκων, ἐκ μέσου τῶν ὀδόντων αὐτῶν ἅρπαγμα ἐξήρπασα.

0
18

Zato govorah: u svojem ću gnijezdu umrijeti, i biće mi dana kao pijeska. 1. Moj. 32,12, Jov. 5,26, Jov. 42,16–17

εἶπα δέ· ἡ ἡλικία μου γηράσει ὥσπερ στέλεχος φοίνικος, πολὺν χρόνον βιώσω·

0
19

Korijen moj pružaše se kraj vode, rosa bivaše po svu noć na mojim granama. Ps. 1,3, Jer. 17,8, Jov. 18,16

ἡ ρίζα διήνοικται ἐπὶ ὕδατος, καὶ δρόσος αὐλισθήσεται ἐν τῷ θερισμῷ μου·

0
20

Slava moja pomlađivaše se u mene, i luk moj u ruci mojoj ponavljaše se. 1. Moj. 49,24, Is. 40,31, 1. Moj. 45,13

ἡ δόξα μου κενὴ μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ τὸ τόξον μου ἐν χειρὶ αὐτοῦ πορεύεται.

0
21

Slušahu me i čekahu, i mučahu na moj svjet. Jov. 29,9–10, Jov. 32,11–12

ἐμοῦ ἀκούσαντες προσέσχον, ἐσιώπησαν δὲ ἐπὶ τῇ ἐμῇ βουλῇ·

0
22

Poslije mojih riječi niko ne pogovaraše, tako ih natapaše besjeda moja. 5. Moj. 32,2, Pjes. 4,11, Is. 52,15

ἐπὶ τῷ ἐμῷ ρήματι οὐ προσέθεντο, περιχαρεῖς δὲ ἐγίνοντο ὁπόταν αὐτοῖς ἐλάλουν·

0
23

Jer me čekahu kao dažd, i usta svoja otvorahu kao na pozni dažd. Zah. 10,1, Ps. 72,6, Os. 6,3

ὥσπερ γῆ διψῶσα προσδεχομένη τὸν ὑετόν, οὕτως οὗτοι τὴν ἐμὴν λαλιάν.

0
24

Kad bih se nasmijao na njih, ne vjerovahu, i sjajnosti lica mojega ne razgonjahu. Ps. 4,6, Ps. 89,15, Ps. 126,1

ἐὰν γελάσω πρὸς αὐτούς, οὐ μὴ πιστεύσωσι, καὶ φῶς τοῦ προσώπου μου οὐκ ἀπέπιπτεν·

0
25

Kad bih otišao k njima, sjedah u začelje, i bijah kao car u vojsci, kad tješi žalosne.1. Moj. 14,14–17, 1. Moj. 41,40, Sud. 11,8

ἐξελεξάμην ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἐκάθισα ἄρχων καὶ κατεσκήνουν ὡσεὶ βασιλεὺς ἐν μονοζώνοις ὃν τρόπον παθεινοὺς παρακαλῶν.

0