oženja (Lev 24:5-9). Jer to je čista, odnosno beskrvna žrtva za koju je Gospod preko proroka govorio da će se Njemu prinositi od izlaska do zapada sunca (Mal 1:11)

az Hrista zalazi u metaistoriju - eshaton, kako opširno objašnjava Sv. Apostol Pavle (Posl. Jevrejima: 5,6.10; 7,1-22). Jer on je bio sveštenik, praobraz Hrista Večnog Prvosveštenika (Ps.109/110,4; Jevr. 7,11.17), zato iznosi hleb i vino - praobraz Hristove Evharistije. Više je nego čudno savremeni zapadni biblisti, kao uostalom i jevrejski, ignorišu novozavetno viđenje i tumačenje starozavetne istorije uopšte, i posebno istorije praoca Avraama, koja sav svoj smisao dobija tek u Mesiji=Hristu. (Avraam se 73 puta pominje u Novom Zavetu, a Melhisedek 8). Sv. Fotije zapaža da su Avraam i Melhisedek, "iako različiti: Avraam-obrezan, i Melhisedek-neobrezan, podjednako obojica držali poštovanje i služenje zajedničkom Gospodu". (Pismo 2. PG 102,604).

Poštovanje Jednoga Boga, najčešće glavnog Boga - Svevišnjega, bilo je prisutno kod Istočnih, Semitskih naroda, jer je ljudski um po prirodi monoteistički orijentisan. Takav naturalni, ali i iz usmenog predanja sačuvan monoteizam bio je naročito prisutan kod Aramejskih i Hananejskih naroda, gde je najviši Bog nazivan EL (reč nejasnog porekla, sa značenjem: Silni, Moćni; sr. srpsko: Bože Jaki!) i poštovan kao vrhovno Božanstvo. Veru s monoteističkom orijentacijom imao je i Avram pre no što mu se Bog javio i pozvao ga, a posle Božjeg pozivanja taj El-Elaj-Elohim postaje njegov Jedini Bog - JaHVeH El-Elejon =Gospod Bog Svevišnji (st. 22).